بررسی اثر زئولیت، پومیس و متاکائولن به‌عنوان جایگزین بخشی از سیمان بر خواص فیزیکی و مکانیکی بتن خودتراکم
کد مقاله : 1001-CONCRETE (R2)
نویسندگان
فرهاد پیرمحمدی علیشاه *1، مهدی محمدرضایی2
1دانشیار، گروه عمران، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
2استادیار، گروه عمران، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران
چکیده مقاله
در این پژوهش، تأثیر افزودنی‌های پوزولانی شامل زئولیت طبیعی، پومیس و متاکائولن به‌عنوان جایگزین بخشی از سیمان مصرفی بر مشخصات تازه، مکانیکی و پتروگرافی بتن خودتراکم (SCC) مورد بررسی قرار گرفته است. نسبت آب به پودر در کلیه طرح‌ها یکسان و برابر با (0.44) در نظر گرفته شده و در مجموع ۳۱ طرح اختلاط، شامل طرح شاهد، طرح‌های تک‌افزودنی و طرح‌های ترکیبی دوگانه، ساخته و آزمایش شده است. خواص بتن تازه با استفاده از آزمون‌های جریان اسلامپ، قیف V و جعبه L سنجیده شد. همچنین خواص سخت‌شده بتن با آزمایش مقاومت فشاری ۷ و ۲۸ روزه، جذب آب و وزن مخصوص ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که استفاده از پوزولان‌های مذکور، ناپایداری‌های بتن خودتراکم، نظیر جداشدگی و آب‌انداختگی، را به حداقل می‌رساند. بتن‌های حاوی زئولیت و پومیس، کارپذیری بهتری نسبت به بتن‌های حاوی متاکائولن نشان دادند. در بخش مکانیکی، بیشترین افزایش مقاومت فشاری ۲۸ روزه مربوط به طرح حاوی ۵ درصد زئولیت، با ۲۲ درصد افزایش نسبت به طرح شاهد، و طرح حاوی ۹ درصد پومیس، با ۲۹ درصد افزایش نسبت به طرح شاهد، بود. همچنین همبستگی بسیار بالایی بین مقاومت فشاری و وزن مخصوص، با ضریب تعیین (R^2=0.93)، و بین جذب آب و وزن مخصوص، با ضریب تعیین (R^2=0.90)، به دست آمد. آنالیز پتروگرافی میکروسکوپی مقاطع نازک نیز نشان داد که نوع کانی، بافت و ساختار پوزولان‌ها تأثیر مستقیمی بر رفتار مقاومتی و دوام بتن در سنین مختلف دارد.
کلیدواژه ها
بتن خودتراکم، زئولیت طبیعی، پومیس، متاکائولن، مقاومت فشاری، پتروگرافی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر