| مقایسه تطبیقی عملکرد مکانیکی، سازگاری و دوام سه ملات ترمیمی در ستون‌های بتن‌آرمه آسیب‌دیده: ملات سیمانی–لاتکس، ملات سیمانی–اپوکسی و ملات اپوکسی پلیمری خالص |
| کد مقاله : 1033-CONCRETE (R1) |
| نویسندگان |
|
ایمان غلامی نیگچه1، علی ملکی *2، علیرضا کارگر3 1مدیریت مجموعه کلینیک بتن 2مدیر فنی بتنی آزمایشگاه پژوهشی خواجه نصیر 3مدیر فنی شیمی آزمایشگاه پژوهشی خواجه نصیر |
| چکیده مقاله |
| انتخاب ماده ترمیمی مناسب برای ستون‌های بتن‌آرمه آسیب‌دیده، نیازمند ارزیابی هم‌زمان ظرفیت باربری، سازگاری ابعادی و دوام درازمدت است. این پژوهش با رویکرد مرور ساختاریافته و تحلیل تلفیقی داده‌ها، عملکرد سه سامانه ترمیمی متداول شامل ملات سیمانی اصلاح‌شده با لاتکس، ملات سیمانی اصلاح‌شده با رزین اپوکسی و ملات پلیمری اپوکسی خالص را مورد بررسی تطبیقی قرار داده است. تحلیل داده‌های آزمایشگاهی مستند در مراجع استاندارد نشان می‌دهد که ملات‌های اپوکسی پلیمری با وجود دستیابی به بیشترین مقاومت فشاری (85 تا 110 مگاپاسکال) و مقاومت چسبندگی کششی (3 تا 4.5 مگاپاسکال)، به دلیل ضریب انبساط حرارتی بالا (30 تا 45 میکرو بر درجه سانتی‌گراد) و اختلاف مدول کشسانی با بتن پایه، مستعد تمرکز تنش در فصل مشترک هستند. در مقابل، ملات‌های اصلاح‌شده با لاتکس با دارا بودن مدول کشسانی سازگار (18 تا 24 گیگاپاسکال) و ضریب انبساط حرارتی منطبق با بتن (9 تا 12 میکرو بر درجه سانتی‌گراد)، در شرایط نفوذپذیری بالا و بارهای متمرکز محدودیت عملکردی دارند. نتایج ارزیابی با شاخص تحلیلی مشارکت مؤثر نشان داد که ملات سیمانی اصلاح‌شده با اپوکسی به واسطه مقاومت فشاری (45 تا 65 مگاپاسکال)، چسبندگی مطلوب (2.5 تا 3.5 مگاپاسکال) و رفتار حرارتی کنترل‌شده (15 تا 22 میکرو بر درجه سانتی‌گراد)، متوازن‌ترین رفتار سازه‌ای را در ترمیم و بازیابی ظرفیت باربری ستون‌های بتن‌آرمه از خود نشان می‌دهد. |
| کلیدواژه ها |
| ستون بتن‌آرمه، ترمیم سازه‌ای، ملات سیمانی-اپوکسی، ملات اصلاح‌شده با لاتکس، سازگاری حرارتی، مشارکت مؤثر باربری. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
