| اثر فناوری بتن خودترمیم‌شونده بر دوام، کاهش آسیب‌های ساختمانی و هزینه‌های بازسازی سازه‌های صنعتی و در معرض خوردگی: مطالعه عددی، آزمایشگاهی ، تحلیل اقتصادی |
| کد مقاله : 1035-CONCRETE |
| نویسندگان |
|
ایمان غلامی نیگچه1، علی ملکی *2، علیرضا کارگر3 1مدیریت محترم کلینیک بتن ایران 2مدیر فنی بتنی آزمایشگاه پژوهشی بتن و مصالح خواجه نصیر 3مدیر فنی شیمی آزمایشگاه پژوهشی بتن و مصالح خواجه نصیر |
| چکیده مقاله |
| ترک‌خوردگی بتن حتی در مقیاس میکروسکوپی، مسیر نفوذ عوامل مهاجم را هموار ساخته و موجب افت دوام و افزایش هزینه‌های بازسازی سازه‌ها می‌شود. فناوری بتن خودترمیم‌شونده راهکاری نوین برای بستن خودکار ترک‌ها و بازیابی خواص مصالح است. هدف این مقاله، مرور جامع و تحلیل انتقادی روش‌های اصلی خودترمیمی شامل خودترمیمی ذاتی ناشی از ادامه هیدراسیون و تشکیل کربنات کلسیم، روش‌های کپسولی حاوی عوامل ترمیم‌کننده، روش زیستی مبتنی بر رسوب زیست‌القایی کلسیت و سیستم‌های تقویت‌شده با الیاف برای کنترل عرض ترک است. در این پژوهش، کارایی هر روش در بازیابی خواص مکانیکی، کاهش نفوذپذیری و شواهد ریزساختاری متناظر مقایسه شده است. همچنین اثر این فناوری‌ها بر عملکرد سازه‌ای با مرور تحلیل‌های عددی و نقش آن‌ها در کاهش هزینه‌های چرخه عمر سازه‌های بتنی ارزیابی شد. نتایج نشان می‌دهد اگرچه هر فناوری از نظر سرعت ترمیم، ظرفیت انسداد ترک و هزینه اولیه ویژگی‌های خاصی دارد، اما در مجموع سبب ارتقای دوام و صرفه‌جویی اقتصادی بلندمدت می‌شود. در نهایت، چالش‌هایی نظیر پایداری عوامل ترمیم، محدودیت عرض ترک و ضرورت تدوین استانداردهای اجرایی به عنوان افق‌های پژوهش آتی تبیین شده‌اند. |
| کلیدواژه ها |
| بتن خودترمیم‌شونده؛ روش‌های خودترمیمی؛ دوام؛ کاهش آسیب؛ هزینه‌های بازسازی؛ سازه‌های صنعتی؛ تحلیل عددی؛ هزینه چرخه عمر |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
