بررسی برخی از ابهامات اجرایی و تفسیری ضوابط دوام بتن در فصل ششم آیین‌نامه بتن ایران
کد مقاله : 1074-CONCRETE
نویسندگان
محمدجواد باقری1، مسعود عطاریان *2، سید محمد سجادی عطار3، میلاد کوهستانی4
1مدیر آزمایشگاه کنترل کیفیت- شرکت مهندسین مشاور طرح آفرینان هزاره امید
2مدیر آزمایشگاه بتن کارخانه قطعات پیش ساخته بتنی- شرکت مهندسین مشاور طرح آفرینان هزاره امید
3عضو هیئت علمی دانشگاه ملی مهارت-دانشکده شهید منتظری
4مدیر فنی مهندسی کارخانه قطعات پیش ساخته بتنی پروژه های قطار شهری مشهد
چکیده مقاله
فصل ششم آیین‌نامه بتن ایران (آبا ویرایش ۱۴۰۲)، با هدف گذار از طراحی سنتی مقاومت‌محور به سمت مهندسی دوام و پایایی بتن تدوین شده‌است؛ با این وجود، به‌کارگیری این ضوابط در مراحل طراحی و اجرای پروژه‌های عمرانی کشور، جامعه مهندسی را بعضاً با چالش‌ها و ابهامات تفسیری روبرو کرده است. هدف اصلی این پژوهش، شناسایی نقادانه خلأهای آیین‌نامه‌ای، تبیین پیامدهای فنی و اجرایی ناشی از تفسیرهای سلیقه‌ای و ارائه راهکارهای اصلاحی جهت ارتقای ضوابط دوام است. روش تحقیق در این مقاله مبتنی بر رویکرد تحلیلی-تطبیقی، بررسی شرایط کارگاهی می‌باشد.
دستاورد این مطالعه، شناسایی و تحلیل ساختاریافته 4 ابهام شامل: ۱) «تعیین رده شرایط محیطی بر اساس توصیف‌های کیفی»؛ ۲) «نحوه تشدید الزامات تجویزی برای عمر مفید بیشتر»؛ ۳) «ارتباط رده مقاومتی بتن، نسبت آب به مواد سیمانی و رده مقاومتی سیمان» و ۴) «اثر حاشیه اطمینان مقاومت و کیفیت تولید بر احراز مشخصه‌های دوام» است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که فرض رابطه یکتا میان مقاومت و دوام، نادیده‌گرفتن پدیده ریزاقلیم‌ها و فقدان مرزهای کمّی در تلفیق مکانیزم‌های هم‌زمان تخریب، به محافظه‌کاری‌های غیراقتصادی یا تقلیل پنهان عمر بهره‌برداری می‌انجامد. در نهایت، راهکارهای راهبردی از جمله تدوین راهنمای کمّی و مصور ریزاقلیم‌ها، ارائه جداول تجویزی چندلایه بر مبنای طول عمر، تفکیک ضوابط پایایی از رده مقاومتی به عنوان بستری برای بازنگری‌های آتی آیین‌نامه پیشنهاد شده است.
کلیدواژه ها
آیین‌نامه بتن ایران (آبا ویرایش ۱۴۰۲)، دوام بتن، رده‌های شرایط محیطی، عمر مفید، نسبت آب به مواد سیمانی، حاشیه اطمینان، شرایط محیطی همزمان
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر