| ترمیم سریع رویه های بتنی آزادراهی و سطوح پروازی فرودگاه ها |
| کد مقاله : 1078-CONCRETE |
| نویسندگان |
|
پرهام حیاتی *1، پریسا برجیان بروجنی2 1دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده عمران و محیط زیست 2tehran, tarbiat modares university |
| چکیده مقاله |
| تداوم بهره‌برداری از آزادراه‌ها و سطوح پروازی، مستلزم طراحی، اجرا و نگهداری صحیح روسازی‌های بتنی است. در فرودگاه‌ها، توقف عملیات باند پرواز و اپرون می‌تواند به تأخیر، لغو پروازها و اختلال در شبکه حمل‌ونقل هوایی و در آزادراه منجر به بروز گلوگاه ترافیکی شود. بنابراین مدیریت زمان و انتخاب روش ترمیمی که امکان بازگشایی سریع سطوح پروازی، حفظ موقعیت پارک هواپیماها در اپرون و برقراری ترافیک آزادراهی را فراهم کند، از اولویت‌های نگهداری می باشد. با توجه به محدودیت‌ها و مشکلات عملکردی کاربرد ملات و بتن ترمیمی، لزوم کاربرد روش‌های ترمیم سریع با در نظر گرفتن الزامات آیین‌نامه‌ای مرتبط با خواص جمع‌شدگی، مکانیکی، دوام و پیوند کافی در فصل مشترک ناحیه ترمیمی با بتن پایه ضرورت دارد. بررسی آیین‌نامه‌ها و استانداردهای موجود نشان می‌دهد که صرف دستیابی به حداقل مقاومت فشاری یا خمشی زودهنگام برای ارزیابی این نوع مصالح کافی نیست و باید مجموعه‌ای از پارامترهای عملکردی شامل زمان گیرش و کارپذیری، آهنگ کسب مقاومت، جمع‌شدگی و تغییرات حجمی، دوام در برابر عوامل محیطی، و سازگاری و پیوند ماده تعمیری با بتن پایه مورد توجه قرار گیرد. انتخاب نوع سیمان زودگیر (III، CSA، CAC، MPC) نقشی تعیین‌کننده در دستیابی به الزامات عملکردی دارد و باید متناسب با شدت محدودیت زمانی پروژه، دسترسی به سیمان مورد نظر، شرایط اجرایی ـ محیطی و هدف ترمیمی انتخاب شود. افزون بر آن، کاهش نسبت آب به مواد سیمانی نسبت به بتن معمولی، محدودسازی حداکثر اندازه سنگدانه متناسب با ضخامت ناحیه ترمیم، و استفاده از افزودنی‌های شیمیایی (فوق‌کاهنده/ روان‌کننده، زودگیر و کندگیرکننده، کاهنده جمع‌شدگی، هوازا) از عوامل مهم طرح مخلوط هستند. کاربرد سیمان پرتلند نوع III با مصرف ۳۹۰ تا ۵۳۴ کیلوگرم بر متر مکعب و نسبت آب به مواد سیمانی پایین؛ سنگدانه درشت با حداکثر اندازه 5/9 میلی‌متر (تعمیر پاره‌عمقی) و ۱۹ تا ۲۵ میلی‌متر (تعمیر تمام‌عمق)؛ همراه با فوق‌کاهنده/روان‌کننده، کندگیرکننده و کاهنده جمع‌شدگی؛ و در مناطق مستعد یخ‌زدگی کاربرد افزودنی هوازا برای تأمین میزان هوای ۲ تا ۷ درصد برای رویه های بتنی در ایران پیشنهاد می شود. به کارگیری آزمون های مقاومت فشاری و خمشی در سنین اولیه (۳ تا ۸ ساعت)، زمان گیرش به روش ویکات، تغییرات طول (انقباض خشک)، مقاومت چسبندگی فصل مشترک (Pull-Off) و در صورت نیاز آزمون دوام در برابر یخ‌زدن و ذوب شدن پیش از اجرا به منظور تعیین طرح مخلوط بهینه متناسب با نوع کاربری و شرایط پروژه ضرورت دارد. به منظور سازگاری حرارتی مناسب ناحیه ترمیمی با بتن پایه، لزوم برقراری رابطه تقریبی CTErepair~CTEconcrete برای انتخاب ماده ترمیمی مناسب ضرورت دارد و صرفا بر مبنای مقاومت فشاری یا سرعت کسب مقاومت ماده ترمیمی نمی بایست ارزیابی انجام شود. |
| کلیدواژه ها |
| رویه بتنی؛ بتن زودسخت‌شونده؛ ترمیم سریع ؛ تعمیر پاره‌عمقی؛ تعمیر تمام‌عمق |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
